Dystymia

Dolegliwość, w której pacjenci doświadczają naprzemiennie – w okresach trwających więcej niż tydzień – epizodów depresyjnych i maniakalnych. Te ostatnie charakteryzują się nastrojem podniesionym, ekspansywnym, podatnym na irytację. Każdy z epizodów trwa dłużej niż tydzień. W manii pacjent ma gonitwę myśli, co może przejawiać się słowotokiem. Zbyt wysokie mniemanie o sobie, zaburzenia snu, łatwość rozproszenia uwagi, słaby osąd sytuacji – to inne cechy charakterystyczne dla fazy manii w cyklofrenii. Zaburzenie dwubiegunowe znane jest także jako zespół maniakalno-depresyjny. Zaburzenie mieszane natomiast to stan, w którym istnieją dowody na równoczesne występowanie depresji i manii. W przeciwieństwie do typowych depresji, podczas których nie można odnaleźć radości w życiu, w wypadku nietypowej depresji pacjent może radować się przyjemnymi sytuacjami, lecz nie umie ich szukać. Występują także inne różnice. Zamiast słabego apetytu i bezsenności ludzie ci zazwyczaj jedzą i śpią więcej niż zwykle. Istnieją także doniesienia o „paraliżu ołowiowym”, czyli o uczuciu ogromnej ciężkości w ramionach i nogach. Osoby cierpiące na nietypową depresję mają skłonność do nadwrażliwości na odrzucenie w sytuacji społecznej. Niektóre autorytety wierzą, że depresja nietypowa występuje o wiele częściej, niż się dotychczas przypuszczało.

Adres Trackback