Dystymia

Skrajne przypadki depresji

admin — Wed, 03 Jun 2009 13:47:46 +0000

Natomiast w skrajnych wypadkach symptomy depresyjne mogą przybierać formę zjawisk psychotycznych, katatonicznych czy melancholicz-nych. W psychotycznych formach depresji pacjenci cierpią na omamy lub halucynacje mogące -lecz niekoniecznie – zawierać treści zgodne z charakterystycznymi tematami depresyjnymi – nie-adekwatności, poczucia winy, choroby, śmierci, nihilizmu czy rzekomo zasłużonej kary. Depresyjni katatonicy bez zastanowienia odrzucają możliwość samodzielnej zmiany miejsca lub bycia przeniesionym gdzie indziej. Niektórzy z nich automatycznie powtarzają każde powiedziane do nich słowo. Depresyjność melancholiczna odznacza się niemożliwością czucia się choćby trochę lepiej -nawet czasowo – gdy wydarzy się coś pozytywnego. Depresji może również towarzyszyć anoreksja znacznego stopnia, utrata wagi ciała, a także nieuzasadnione poczucie winy.

Zaburzenie cyklotymiczne

admin — Wed, 03 Jun 2009 13:47:26 +0000

Pacjent doświadcza powtarzających się epizodów łagodnej depresji i łagodnej manii w ciągu co najmniej dwóch lat (co najmniej roku u dzieci i młodzieży). Depresja może być symptomatyczna dla szeregu chorób, a szczególnie dla niedoczynności tarczycy. Ta forma depresji sięga okresu, w którym pacjent zaczyna przyjmować leki na tarczycę. W drugim rozdziale wymienione są inne choroby, które mogą powodować depresję. Setki, jeśli nie tysiące legalnych lekarstw mogą powodować depresję jako skutek uboczny. Alkohol sam w sobie jest środkiem depresyjnym. W trzecim rozdziale przedstawimy te lekarstwa, które szczególnie często wywołują depresję. Powiemy także, co można zrobić w sytuacji, gdy ze względu na chroniczną chorobę, jak na przykład nadciśnienie, musisz te środki przyjmować. Zazwyczaj ofiary tego zaburzenia stają się letargiczne, smutne, podatne na irytację i mało produktywne na początku października lub w listopadzie. Przez całą zimę mają tendencję do nadmiernego snu oraz odczuwają niepohamowany apetyt na węglowodany, czego rezultatem jest wzrost wagi ciała. Z nadejściem wiosny ich przygnębienie ustępuje, sen i posiłki powracają donormy. Te objawy dotyczą przede wszystkim depresji sezonowej.

Zaburzenie dwubiegunowe (cyklofrenia)

admin — Wed, 03 Jun 2009 13:47:05 +0000

Dolegliwość, w której pacjenci doświadczają naprzemiennie – w okresach trwających więcej niż tydzień – epizodów depresyjnych i maniakalnych. Te ostatnie charakteryzują się nastrojem podniesionym, ekspansywnym, podatnym na irytację. Każdy z epizodów trwa dłużej niż tydzień. W manii pacjent ma gonitwę myśli, co może przejawiać się słowotokiem. Zbyt wysokie mniemanie o sobie, zaburzenia snu, łatwość rozproszenia uwagi, słaby osąd sytuacji – to inne cechy charakterystyczne dla fazy manii w cyklofrenii. Zaburzenie dwubiegunowe znane jest także jako zespół maniakalno-depresyjny. Zaburzenie mieszane natomiast to stan, w którym istnieją dowody na równoczesne występowanie depresji i manii. W przeciwieństwie do typowych depresji, podczas których nie można odnaleźć radości w życiu, w wypadku nietypowej depresji pacjent może radować się przyjemnymi sytuacjami, lecz nie umie ich szukać. Występują także inne różnice. Zamiast słabego apetytu i bezsenności ludzie ci zazwyczaj jedzą i śpią więcej niż zwykle. Istnieją także doniesienia o „paraliżu ołowiowym”, czyli o uczuciu ogromnej ciężkości w ramionach i nogach. Osoby cierpiące na nietypową depresję mają skłonność do nadwrażliwości na odrzucenie w sytuacji społecznej. Niektóre autorytety wierzą, że depresja nietypowa występuje o wiele częściej, niż się dotychczas przypuszczało.

Dystymia

admin — Wed, 03 Jun 2009 13:46:46 +0000

Ku jej przerażeniu objawy depresyjne powróciły podczas drugiej ciąży w 1996 roku. „Byłam w bardzo złym stanie, lecz zastosowane leczenie odniosło oczekiwany skutek i objawy ustąpiły -powiedziała Cynthia. – Fakt, że już byłam matką, także bardzo mi pomógł”. Prawdopodobnie u podłoża depresji poporodowej leży połączenie poważnych zmian hormonalnych towarzyszących ciąży i porodowi z nagłą, ogromną odpowiedzialnością związaną z opieką nad niemowlęciem. Inne rodzaje depresji (według: Diagnostic and Statistical Manuał oj Mentol Disorders, wyd. IV, Amerykańskie Stowarzyszenie Psychiatryczne, 1994. W skrócie DSM-TV). Łagodna, chroniczna depresja lub przygnębienie trwające co najmniej dwa lata u dorosłych, a rok u dzieci i młodzieży. Osoby cierpiące na dystymię określane są jako posiadające osobowość depresyjną. Jeśli chroniczna depresja jest znaczona epizodami ostrej depresji, wtedy mówi się o podwójnej depresji. Do 25 procent osób zdia-gnozowanych z dystymia ma co najmniej jeden ostry epizod depresyjny.